Παράλληλη στήριξη

Σκεφτόμουνα καιρό να γράψω κάτι για αυτές τις δύο λέξεις που ορίζουν το επάγγελμα πολλών ειδικών θεραπευτών σαν κι εμένα, γιατί αν τις σκεφτείς ξεχωριστά και σε βάθος έχουν ιδιαίτερο βάρος.

Η λέξη "στήριξη", ας πούμε, μάς έρχεται από το ινδοευρωπαϊκό (s)ter- που σημαίνει "στέρεος", "σκληρός". Από εκεί ξεκινάει την πορεία της μέσα στην ιστορία της ετυμολογίας για να φτάσει να παίρνει μοναδικές αποχρώσεις. Από την κυριολεκτική της σημασία, "στερεώνω" και "κρατώ κάτι όρθιο", μέχρι τη μεταφορική της χροιά, όπως "υποστηρίζω", "παρέχω ενίσχυση, βοήθεια, θάρρος", αλλά και "βασίζω". Όποια ερμηνεία της λέξης κι αν διαλέξεις ακούς από πίσω νοήματα, που στην πορεία των χρόνων μετακινήθηκαν. Και από εκεί που έστελναν την ενέργειά τους σε αντικείμενα ("στερεώνω το ξύλο στο χώμα"), αποφάσισαν να στέλνουν την ενέργειά τους και σε άτομα ("θα σε στηρίξω στα δύσκολα"). Λεξάρες, άκου τες! Που δεν θα σου πουν ψέματα. Ναι, πρέπει να είσαι σκληρός και στέρεος για να μπορέσεις να στηρίξεις τον άλλο. Αλλά, όση σκληρότητα και αν διαθέτεις, ταυτόχρονα πόσο μαλακός οφείλεις να γίνεις για να παρέχεις ενίσχυση και βοήθεια. Πόσο ευλύγιστη πρέπει να είναι η σκληρότητά σου για να μπορεί ν' αλλάξει σχήματα, μορφές, στρατηγικές, εργαλεία, ώστε να γίνεις η ύλη για κάποιον να βασιστεί εκεί απάνω.

Και όλο αυτό να συνδυαστεί μετά με τη λέξη "παράλληλη". Παρά + ἀλλήλων, δηλαδή, δίπλα στον άλλο, σε παράλληλη πορεία με αυτόν με αμοιβαιότητα και αλληλεπίδραση. Άκου κι εδώ κάτι λεξάρες ισορροπιστές! Δεν τέμνεσαι, ούτε μπαίνεις κάθετα. Δεν ταυτίζεσαι, ούτε στέκεσαι απέναντι. Δεν αντιτίθεσαι, δεν εμποδίζεις την πορεία, είσαι συνοδοιπόρος. Παράλληλα, ταυτόχρονα, αλληλεπιδρώντας αμοιβαία, σχεδόν αναπτύσσοντας μια ιδιαίτερη χημεία δράσης αντίδρασης, πάρε και δώσε.

Παράλληλη και στήριξη, λοιπόν. Δυο παντοδύναμες λέξεις που αν τις ακούσεις θα μπορούσαν να ορίσουν με αρκετή σαφήνεια το πώς πρέπει να αντιμετωπίζουμε τόσο εμείς οι ίδιοι, όσο και οι υπόλοιποι αποδέχτες (γονείς, σχολικό πλαίσιο, κράτος, κοινωνία κ.λπ.) τη δουλειά μας.